به شبکه های اجتماعی علاقه چندانی ندارم ولی گوگل پلاس رو خیلی دوس داشتم بی نهایت و همیشه از نوتهایی که بچه ها روی عکسا می زاشتن لذت می بردم بعضیاشون واقعاً خلاق بودن و من بهشون غبطه می خوردم وقتی می رفتم تو اون محیط واقعاً حس خوبی بهم دست می داد و سرمو برمی گردوندم می دیدم ساعتهاس من تو اون شبکه اجتماعیم که دارم زندگی میکنم دارم مطلب یاد می گیرم و شاد و غمگین میشم تا وقتی که دیگه از محل کارم نتونستم برم گوگل پلاس و حتی از خونه هم نشد که برم... دلم بی نهایت برای بچه های پلاس تنگ شده برای اونایی که رک و صریح هرچی تو دلشون بود رو می گفتن بی هیچ سانسوری... تا اینکه دیشب دیدم با گوشیم میشه رفت اما فقط میشه نظاره گر بود نمیشه کامنت گذاشت یا + داد یا عکس و مطلب گذاشت... من بیشتر از فیص بوک دلم میخواد یه روزی برسه که دوباره به پ.لاس دسترسی سریع و بی فیلتر داشته باشم ...