بعد هم اومدم بیرون و نفس کشیدم. یادم اومد برای روتختیم کاموا میخوام رفتم سمت بازار روز ...اولین بار بی معطلی تاکسی گیرم اومد سرم گیج می رفت به زور خودمو تا خونه رسوندم.این حرفا رو این موقع شب از سر بیکاری نوشتم اینجا.

بابا از بی قراریا و بیخوابیای مادربزرگ هشتاد ساله ام میگفت و اینکه عمه مجرد پا به سن گذاشته من خسته شده از مراقبت ...گفتم بابا تو هم همکاری کن بابا گفت که اعصاب نداره راست میگفت منم گفتم آخرین راه حل خانه سالمندانه.هدف داشتم از این حرف و تلنگر... اینکه بابا یه لحظه مجسم کنه مادرش خانه سالمندان بره.خانواده پدری من تو نشون دادن مهر و عاطفه اشون خیلی ضعیف عمل میکنن به قول مامانم دل مرده هستن.من دیگه عادت کردم به اینکه ازشون محبتی نبینم.خصوصا در مورد ما که مامانم فامیل نبوده و عروسشون شده.

چقدر خسته ام.پرینتر ندارم سرکارم.پرینت که می فرستم رو کامپیوتر همکارام صد فرسخ باید برم دنبال پرینتم بعد نظر هم میدن راجع به پرینتم.سیستم بیمار محیط کار.من لنگ یه تبدیل سه به دو که قیمتی هم نداره برای شرکت، موندم .برای هرکاری باید کلی حرف زد تا بلکه طرف راضی بشه کارت رو راه بندازه .خسته ام برم بخوابم به جای نالیدن.