دلمون ميخواد كارفرهنگي (؟) كنيم واسه همينم داداشمون (Teenager) رودعوت مي كنيم سينما... تا يه مسائلي رو از الان تو ذهنش پرورش بديم تا بعدها يه بنده خداي ديگه دعا به جونمون بكنه (خير و يا شر) ... خودم زودتر ميرم تا بليط بگيرم... واي نه خداي من هنوز هم اخراجي هاي 2. من دلم ميخواست سوپراستار ببينم. ظاهرن ستاره جنوب سوپراستار رو داره و اينجا هنوز هم  كه هنوزه اخراجي هاي 2.بابا پدر اين پرده سينما در اومد چه خبره ديگه؟ دوماهه ديگه ... بسه هنوز جمعش نكردند اين رو؟ به داداش زنگ مي زنم : محمود جون هنوز اخراجي هاي 2 رو پرده ست ديديش؟ ميگه نه... دوست دارم ببينم. پس من بايد فيلم تكراري ببينم... بليط رو مي گيرم سه طبقه مركز خريد رو مي چرخم ... تا محمود پيداش ميشه... فيلم براي اين رده سني جذابه... بيشتر از قبل به آبكي بودن فيلم پي مي برم.... حركات بعضي از تماشاچي ها گوياي اين بود كه اولين بارشونه كه پاشون رو به سينما مي زارند. كلي بچه خورده هم همراهشون بود. مادر و پدره از ديالوگا خنده اشون مي گرفت. بچه بينوا هم مي پرسيد مامان چرا مي خندي؟ مامانشم مثلن مي گفت : آقاهه داره ميگه عمو زنجيرباف... بقيه هم ميگن بله بله... (قسمتي از فيلم) ... اونوقت بچه پيش خودش مي موند خنده اش مال كجاشه؟ يه زوج شهرستاني هم كنار من نشسته بودند كه به خدا معلوم بود تاحالا نيومدند سينما... از اول تا آخرش اين گوشيشون زنگ ميخورد  اونم چه زنگ خوري تو مايه هاي يساري و هر مكالمه ايي يه ربع طول مي كشيد.. به زنه گفتم خب بريد بيرون صحبت كنيد... ميگه : خانوم تلفن از شهرستانه نميشه كه جوابش رو ندم... بله بله ... چه كردي تو ده نمكي ... فيلم تموم ميشه متاسف از اينكه چرا سوپراستار رو نديدم... سينما ستاره رو پرده دارتش... يه برنامه ريزي براي ديدنش...

Attach 1: دوتا از همكاراي ماه و عزيزم با هم خواهر هستند... خيلي هم به خانواده وابسته هستند خيلي خيلي بيشتر از من... امروز صبح شنيدم پدرشون پركشيده... باز هم همون بغض لعنتي... دلسوخته كه باشي ... خبر ناراحتي و داغداري ديگرون داغ دلت رو تازه ميكنه... راحت تر همدردي مي كني... راحت تر تو جايگاه طرف مقابل قرار مي گيري... بسياربهتر معني تنها شدم رو درك ميكني... روحش شاد...

Attach 2: اينم توضيحات نسبتا كاملي راجع به اخراجي هاي 2 (تكراريه اما ركورداي غلو انگيزي به خودشون نسبت دادند!!!!!!!!)