درد زانو امونم رو بريده بود اونقدر كه با خم كردنش جيغ و ناله ام گوش فلك رو كر مي كرد... جناب دكتر پس از رويت عكسها فرمودند كه نرمي كشكك زانو داري و همه عادات ايرانيا رو بايد بزاري كنار... دوزانو چار زانو نشستن تعطيل ... برو تو كار دبليوسي فرنگي... پله بالا پائين رفتن ممنوع... نشستن مداوم پشت سيستم ممنوع... شنا يا قدم زدن روي ماسه هاي كنار ساحل حتمن... ورزش حتمن... پياده روي حتمن... هيچ داروي خاصي هم تجويز نمي شود...وزنت رو هم كنترل كن...مشكلاتم كم بود اين يكي هم از راه رسيد... مرسي آسمون كه مي باري واسم...
فكر مي كنم آدماي اطراف رو يا بايد همونجوري كه هستند پذيرفت و يا اينكه باهاشون قطع رابطه كرد... فكر ميكنم حق نداريم آدماي اطرافمون رو تغيير بديم فكر ميكنم اطرافيان بايد خودشون براي تغيير خودشون اقدام كنند ... من اعتراف مي كنم آدم انتقاد پذيري نيستم... اينكه انتقاد باعث پيشرفت ميشه رو از چرنديات مي دونم... دوس دارم اونجوري كه خودم دلم مي خواد زندگي كنم نه طبق نظر و خواست ديگران... من حتي انتقاداي سازنده رو هم نمي پذيرم...