تازگیها یکی از خانه های ویلایی کوچه تبدیل به دبیرستان شده هوا هنوز اونقدر خنک نیست که بشه تمام روز بدون کولر گذروند اما من توی خونه هوا برای نفس کشیدن کم میارم برای همین تا از خواب پا میشم پنجره رو باز میکنم
ظهر که میشه صدای شور و هیجان دختران دبیرستانی بهترین موسیقی دنیا میشه برام
منو پرت میکنه وسط دبیرستان سپیده کاشانی با فریده و معصومه و جمیله و سمیه و همه دخترکان شاد اون روزها
دخترا فریاد شادی میکشن و تا وقتی تو مدرسه هستند نیش من بازه از این بالا به داخل مدرسه دید ندارم اما همه چیز قابل تصوره