يه سناريو كه بماند در ذهنم كه" هيشكي تو نميشه..."

سرم پائينه خيس عرقم و از خستگي صدام در نمي ياد تو لوازم التحريري...

- آقا يه سي دي بديدDATA LIFE داريد يا سوني؟

- جفتشون...

-قيمتا لطفا...

و سرم رو بالا مي گيرم و ناگهان كُپ مي كنم... ميخ ميشم... خشك ميشم... مات و مبهوت ميشم.. تو اين دنيا نيستم ديگه ... سرم گيج ميره... داغون و خراب... نفسم در نمي ياد...(اَه واژه كم مي يارم در بيان حالم...) باور نمي كنم آنچه را مي بينم و نمي بينم آنچه را باور ميكنم ... صاحب مغازه كپي برابر اصل با همسر مرحومم همون همراه اولم به اضافه يه عينك ...

- خانوم كدومشون رو مي خوايد...

- ديتا نه سوني نه هيچ كدوم... نمي دونم... قيمتا چند بود؟ اصلا داريد سي دي رو؟

مغازه دار مات و مبهوت ...

- خدايا چيكار كنم ؟ چي بگم؟ چرا همه چيز يادم رفته؟ چرا الكن شدم؟ يعني اينهمه شباهت ؟ يعني خودش نيس؟ و به زور اشكامو كنترل مي كنم ... با تمام قدرتم...

- هرچي باشه فرق نداره... متشكرم...

نمي دونم مسير رو چه جوري طي ميكنم؟ چند بار صداي ترمز ماشينا و عابراي پياده من رو به خودم مي ياره؟ چه جوري به خونه ميرسم؟

آتي كه مي بينه حالم خيلي بده مي ياد شب رو پيشم بمونه و ميگه من مي دونستم اين يارو رو قبلن ديده بودم... بهت نمي تونستم بگم قدرتش رو نداشتم... 

Attach 1: يه پازل 2000 تيكه خريدم خيلي سخته جور كردنش ... يه منظرست پر از درخت و چمن ... يكي به دادم برسه لطفن.... آتي ميگه بايد از 500 تيكه شروع مي كردي به چه انگيزه ايي رفتي 2000 تيكه اونم سخت ترينش رو انتخاب كردي؟

Attach2: چشات از جنس مرغوبه... چقد حال چشات خوبه...

محبوب ترین وبلاگ ها">انتخاب برترين وبلاگ

+ نوشته شده در  شنبه ۱۳۸۸/۰۷/۲۵ساعت ۴:۴۹ ب.ظ  توسط فَ فَ  |