سرم پائينه خيس عرقم و از خستگي صدام در نمي ياد تو لوازم التحريري...
- آقا يه سي دي بديدDATA LIFE داريد يا سوني؟
- جفتشون...
-قيمتا لطفا...
و سرم رو بالا مي گيرم و ناگهان كُپ مي كنم... ميخ ميشم... خشك ميشم... مات و مبهوت ميشم.. تو اين دنيا نيستم ديگه ... سرم گيج ميره... داغون و خراب... نفسم در نمي ياد...(اَه واژه كم مي يارم در بيان حالم...) باور نمي كنم آنچه را مي بينم و نمي بينم آنچه را باور ميكنم ... صاحب مغازه كپي برابر اصل با همسر مرحومم همون همراه اولم به اضافه يه عينك ...
- خانوم كدومشون رو مي خوايد...
- ديتا نه سوني نه هيچ كدوم... نمي دونم... قيمتا چند بود؟ اصلا داريد سي دي رو؟
مغازه دار مات و مبهوت ...
- خدايا چيكار كنم ؟ چي بگم؟ چرا همه چيز يادم رفته؟ چرا الكن شدم؟ يعني اينهمه شباهت ؟ يعني خودش نيس؟ و به زور اشكامو كنترل مي كنم ... با تمام قدرتم...
- هرچي باشه فرق نداره... متشكرم...
نمي دونم مسير رو چه جوري طي ميكنم؟ چند بار صداي ترمز ماشينا و عابراي پياده من رو به خودم مي ياره؟ چه جوري به خونه ميرسم؟
آتي كه مي بينه حالم خيلي بده مي ياد شب رو پيشم بمونه و ميگه من مي دونستم اين يارو رو قبلن ديده بودم... بهت نمي تونستم بگم قدرتش رو نداشتم...
Attach 1: يه پازل 2000 تيكه خريدم خيلي سخته جور كردنش ... يه منظرست پر از درخت و چمن ... يكي به دادم برسه لطفن.... آتي ميگه بايد از 500 تيكه شروع مي كردي به چه انگيزه ايي رفتي 2000 تيكه اونم سخت ترينش رو انتخاب كردي؟
Attach2: چشات از جنس مرغوبه... چقد حال چشات خوبه...